Սա իմ երկրի որտեղ ամեն ինչ սկսվում է «Ա» տառով Ավարդն է։ Նրանց մի թերթիկը , որ պոկես և երազանք պահես, քո երազանքը կկատարվի, և Ավարդերի թերթիկները անվերջ են: Ավարդը ունի նաև փշեր որոնք հայտնվում են երբ մարդը մեկ դարը երկրորդ անգամ է փորձում վերձնել Ավարդի թերթիկը, այդ ժամանակ Ավարդի վրա հայտնվում են հազար հիսունհինգ փուշ և մնում չորս հարյուր երեսունութ տարի։

Իմ երկրում որտեղ ամեն ինչ սկսվում է «Ա» տառով կան նաև օրենքներ օրինակ առաջին օրենքը այն է, որ Ավարդերի թփերից մարդը կարող է դարը մենակ մեկ Ավարդ օգտագործել հինգ երազանքի համար։ Երկրորդ օրենքը այն է, որ մարդը պետք է օրը մեկ նկար նկարի, որպեզի այդ մարդը երկրից չհեռանա։ Երորդ օրենքն էլ այն է, որ իմ երկրում պետք է լինեն մենակ այն մարդիկ, որոնց ամենասիրած գույնը մանուշակագույնն է։

Если кто-то упадёт в Фиолетовую Дыру, то он попадёт в мой мир. Он упадёт на мягкие фиалки и моментально взлетит в воздух, и у него появятся белые крылья. В моём мире все люди с белыми крыльями и фиолетовыми волосами. В моём мире всегда утро.

Ես հյուր էի գնացել Սուսաննա Գրիգորյանի բլոգ և այնտեղից ինձ ամենաշատը դուր է եկել այս առակը։

Մրջյունը և ճանճ

Ամբողջ օրը ճանճը պարապ-սարապ նստած է։ Նա նայում է մրջյուններին և մտածում՝ թե նրանք ինչ են ամբողջ օրը դես ու դեն վազվզում։ ԵՎ նա հարցնում է մրջյուններին ․

–Ի՞նչ եք էս կողմ-էն կողմ վազվզում անիմաստ։

–Իսկ դու ինչի՞ ես նստել պարապ-սարապ- հարցրեցին մրջյունները։

–Ես ամբողջ օրը մի ուտելիքից մեկ ուրիշին եմ թռչում և սնվում ։ Ինձ պետք չէ չարչարվել , եթե իմ համար ամեն ինչ կա։ Իսկ դուք անիմաստ չարչարվում եք և ընկնում  մարդկանց ոտքերի տակ , իսկ ես հանգիստ թռչում եմ օդում։

–Մենք քո նման ձրիակեր չենք, մեր ինքներս ենք աշխատում և հոգում մեր կարիքները։