Մայրենի

Խելոքն ու հիմարը

  1. Փակագծերում գրի՛ր ընդգծված բառերին և բառակապակցություններին իմաստով մոտ բառեր:

Խելոք եղբայրը միշտ աշխատեցնում է (բանեցնում է) հիմարին:

Փոքր եղբայրը գնաց ջոկ (առանձին) ապրելու:

Մոզին մի ոսկով վաճառեց մի ավերված շինության (ավերակին):

Ագահ (աչքածակ)եղբայրը ոսկին խլեց հիմարի ձեռքից:

  • 2.Փորձի՛ր արդարացնել այս հեքիաթի մեծ եղբորը:

Մեծ եղբայրը շատ լավ բան արեց, նա հիմար եղբորը առանձնացրեց, որ նա առանձին ապրի, որպեսզի հիմարը սովորի մենակ ապրել և ինքնուրույն ամեն ինչ ստանա։

  • 3.Հիմա էլ փորձի՛ր արդարացնել փոքր եղբորը:

Փոքր եղբայրը մեծ եղբոր նման ագահ չէր։

  • 4.Փոքր եղբոր անունից դիմիր մեծ եղբորը: Խորհուրդ տուր մեծ եղբորը:
  • Դու ավելի լավ է իմ պես ազնիվ եղի՛ր։ Այդպես ագահ մի՛ եղիր։
Մայրենի

Անխելքներն ու իրենց թագավորը

Լինում է, չի լինում մի Անխելքների թագավորություն է լինում։

Այնտեղ բոլորը անխելք էին, իսկ թագավորը Անխելք մարդն էր, նա հարստացել էր, քանի որ նրա հարազատները գայլից փրկել էին։ Բոլորը այդ թագավորության վրա ծիծաղում էին, որովհետև այնտեղ մենակ անխելք մարդիկ էին ապրում, բայց շատ տարիներ հետո նրանք դարձան խելոք մարդիկ, իսկ նրանք, ովքեր նրանց վրա ծիծաղում էին դարձան Անխելք մարդիկ։

Մայրենի

Գայլը պատմում է Անխելք մարդու մասին

Ես մի օր հանդիպեցի մի մարդ, որը գնում էր Աստծու մոտ։ Ես նրան խնդրեցի, որ երբ Աստծուն հասնի ասի, որ մի սոված գայլ կա գիշեր ցերեկ կեր է ման գալիս։ Շա՝տ ժամանակ անց նա եկավ և պատմեց ինձ չորացած ծառի մասին, անընկեր աղջկա մասին, իսկ Աստվածը ինձ համար ասաց․ որ «մի անխելք մարդ գտի և կեր», ես էլ ասացի․ «էլ քեզանից անխելք մարդ որտեղից գտնեմ» և կերա։

Մայրենի

Անխելք մարդու հարազատներին նամակ

Բարև ձեզ Անխելք մարդու հարազատներ։ Անխելք մարդը շատ անխելքություն արեց։ Ծառը նրան ոսկի առաջարկեց, բայց նա չվեցրեց, աղջիկը առաջարկեց ընկերանա, սակայն նա չհամաձայնվեց։ Դա էր նրա բախտը, նա գնում էր  բախտի մոտ, բայց հասավ դժբախտության, իր անտարբերության պատճառով, եկեք փրկեք այս մարդուն։

Մայրենի

«գունավոր դդումը»

Մի անգամ դդումը որոշեց նկարել իր ամենամոտիկ ընկերըջը, ընկերը կանգնեց գունավոր գետաի մոտ, իսկ դդումը նրան նկարում էր։ Դդումը շատ-շատ լավ էր նկարում։ Բայց մի օր դդումը ընկավ այդ գունավոր գետակը և սրանից հետո նա դարձավ գունավոր նկարիչ դդումը, նրա ընկերները նրան անվանում էին գունավոր դդում, նա արդեն ավելի լավ է նկարում և գունավոր դդումը բացեց իր ցուցահանդեսը այնտեղ նրա ընկերների նկարներն էին նրա նկարած նածյուրմորտներն էին մարդկանց երեսներն էին։ Գունավոր դդումի ընկերները շատ զարմացան, որ նա այդքան գեղեցիկ է նկարում։ Մի օր նա դուրս եկավ, որ մագուր օդ շնչի և հանկարցակի տեսավ իր ընկերներին որոնք նրա պես գունավոր էին և շատ լավ էին նկարում, նա շատ ուրախացավ։ Բայց գունավոր դդումը ամենա գունավոր դդումն էր երկրում։

Մայրենի

Գունավոր շնիկը

Մի անգամ շնիկը անտառում հանդիպեց էլի շնիկ։ Նրա անունը Կարմիր էր, նրանք ընկերացան և շարունակեցին ճանապարհը։ Ճանապարհին հանդիպեցին էլի շնիկ նրա անունը Նարինջ էր, նա էլ ընկերացավ։ Արդեն երեքով ճանապարհը շարունակեցին։ Ճանապարհի կեսին հանդիպեցին ևս չորս շնիկի։ Մեկի անունը Դեղին էր, մյուսինը՝ Կանաչ, երրորդի անունը Կապուտակ, մյուսինը՝ Մանուշակ։ Յոթով գնացին մի կախարդական գետակի մոտ և պատահաբար սովորական շնիկը ընկավ այդ գետակը ու դարձավ ամենագունավոր շնիկը երկրում։

Մայրենի

Թիթիզ գազարը

Մի անգամ գազարը որոշեց իր ընկերուհիների հետ լոլիկ, վարունգ և նեխուրի գնալ գեղեցկության սրահ, որ միքիչ գեղեցկանա։ Լոլիկը ուզում էր նոր շորեր, վարունգը ուզում էր նոր ականջօղ, նեխուրը ուզում էր մաղեիր գույն, իսկ գազարը ուզում էր նոր վզնոց։ Երբ ընկերուհիները ամեն ինչ գնեցին գազարը գնաց տուն և պառկեց քնելու։ Միյուս օրը գազարը պատրաստվեց զբոսնելու, նա հագավ իր նոր վզնոցը և մազերը գեղեցիկ սարքեց։ Զբոսանքից հետո գազարը ճամփին իր պայուսակից հանեց հաելի պամադա ու սկսեց քսել։

Մայրենի

Տերևի ծննդյան օրը

Մի անգամ տերևը իր ծննդյան օրը կանչեց իր ընկերներին։ Երբ ընկերները եկան նվերներով տերևը շատ ուրախացավ, նրանք կերան խմորեղենը և սկսեցին նվերները բացել, առաջին նվերում նոր բաճկոն էր, երկրորդ նվերւմ գեղեցիկ հեռախոս։ Տերևը շատ ուրախացավ։