Վիլյամ Սարոյան «Կոտրված անիվը» վերլուծություն

 Այս պատմությունից հասկացա, որ որքան էլ մեծ լինենք, միշտ էլ հոգու խորքում մանուկ ենք լինելու։ Հասկացա, որ ոչ ամեն ծիծաղի հետև ուրախություն կա, հնարավոր է, որ չնայած ծիծաղին մարդը դվար ժամանակներ է ունենում։ Այս պատմվածքից ես հասկացա, որ պետք է ախշատասեր լինել, չնայած ամեն դժվարություններին պետք է չհանձնվել և հասնել մեր նպատակներին առաջին հերթին մեր համար։